Z czaszek piją mocz i odchody swoich braci. Oczyszczone kości to ich amulety. Pomalowani ludzkim popiołem medytują nad zwłokami i odprawiają swoje święte rytuały. Najczęściej jest to seks pośród martwych ciał, któremu towarzyszy bicie bębnów i śpiewanie mantr. Te praktyki mają dać początek nadprzyrodzonym mocom. Aby wzmocnić doznania i osiągnąć „odłączony stan podwyższonej świadomości” łączą marihuanę, alkohol i medytację.

 

Aghori to święci mężowie Indii, zwani Sadhu. Oddają cześć Bhairavie, który jest formą Shivy – hinduskiego boga zniszczenia. Nie widzą różnicy między dobrem, a złem, bo wszystko jest dla nich idealne. Doskonałe, bo stworzone przez bogów. Choć ich sposób życia budzi powszechne obrzydzenie, to znajdują się na szczycie hierarchii Sadhu. Są w Indiach czczeni i szanowani. Przypisuje im się magiczne umiejętności uzdrawiania i przenoszenia chorób, również z dala od pacjentów. Zamieszkują brzegi Gangesu w Varanasi, duchowej stolicy Indii.

W języku hindi „aghori” oznacza odrażający, brudny, nieczysty.

 

Aghori otrzymują ode mnie kolor purpury. Barwę kojarzę z ezoteryką. Symbolizuje bunt, prowokację i poszukiwanie wolności.